Porównujemy podobrazia.

Lipiec 16, 2010

Porównujemy podobrazia

Podobrazia Winsor & Newton są od lat cieszą się dobrą opinią wśród plastyków na całym świecie. Ich marka stała się synonimem wysokiej jakości. Przełomowe rozwiązania – takie jak wolne od gwoździ boczne powierzchnie, które można zamalowywać, są dziś powszechnie stosowane przez różne firmy. Reklamując się jako równie dobre oferują one nierzadko znacznie niższe ceny. Z pewnością wielu klientów chciałoby móc porównać konkurencyjne produkty. Postanowiliśmy poprosić zaprzyjaźnionego plastyka, by przyjrzał się podobraziom i podzielił swoimi uwagami. Mamy nadzieję, że pomoże to użytkownikom w wyborze odpowiedniego podobrazia.

Do testu użyliśmy podobrazia Winsor & Newton Universal oraz popularnego podobrazia produkowanego w Chinach. Przyjrzyjmy się obu produktom. Chińskie podobrazie to reklamowane jest jako artystyczne (Artist’s Canvas) . W formacie 50x50cm cena takiego podobrazia jest bardzo atrakcyjna – można je kupić już za 13,50 zł. Podobrazie Winsor & Newton w tym formacie kosztuje 21,55 zł. Zobaczmy co za te pieniądze dostaniemy?

W informacji załączonej do podobrazia znaleźć można następujące informacje:

Najwyższej jakości podobrazia malarskie na płótnie bawełnianym. Rama blejtramu wykonana z tropikalnego bardzo lekkiego drewna. ” I dalej : „Rama blejtramu wykonana jest ze starannie dobranego i wysuszonego drewna jodłowego.

Niejednorodne drewno

Szerokość listewki krosna

Trudno powiedzieć z jakiego drewna faktycznie wykonano ramę. Pewne jest jedno, że drewno jest niejednorodne. Widać to na zdjęciu powyżej. W kilku miejscach listewki są trochę niestarannie wykończone a układ słojów w drewnie niejednorodny. Słowem nie jest to pierwszy gatunek drewna. Oprócz tego rozmiary listewek przy takim formacie są niezbyt przekonujące.  Trzeba pamiętać, że naprężenia płótna w tak dużym formacie, na który można nałożyć znaczną ilość ciężkiej farby, są znaczne. Szerokość listwy w tym podobraziu to 14 x 25mm.

Porównywalne podobrazie W&N ma znacznie solidniejszą ramę.

Krosno Winsor & Newton

Szerokość listewki

 

Oprócz tego widać wyraźnie, że użyte drewno jest lepszej jakości. Wygląda na dobrze wysezonowane, ma jasny kolory. Słoje są równomiernie rozłożone. Wygląda na trwałą i solidną podporę obrazu. Wymiary użytych listew to 15 x 36mm a więc znacznie solidniejsze niż w produkcie chińskim.

Porównajmy teraz samo płótno.

Na zdjęciu poniżej widać płótno chińskiego podobrazia. Na zbliżeniu widać wyraźnie, że płótno jest tak rzadkie, że grunt przechodzi na drugą stronę. Widać także niejednorodny i falujący splot. W specyfikacji podaje się też informację, że płótno zostało czterokrotnie zagruntowane. Natomiast na stronie sprzedawcy podano informację o trzykrotnym zagruntowaniu z obu stron (?!). Owszem, grunt jest widoczny ale z drugiej strony (kliknij w zdjęcie)

 

Splot chińskiego płótna

Metr kwadratowy tego płótna według dołączonej informacji waży 350 gram. Jest to informacja nieprecyzyjna, by nie powiedzieć nieprawdziwa. Podana waga dotyczy bowiem już zagruntowanego płótna. Po nałożeniu kilku warstw gruntu trudno ocenić faktyczną wagę tkaniny. Sądząc po ilości gruntu i rzadkim splocie musi być ona znacznie niższa niż 200 gram.

 

Płótno Winsor & Newton ma znane parametry – niezagruntowane waży 220 gram na metr kwadratowy. Po pokryciu dwukrotnie gruntem W&N waga wzrasta do 350 gram. Splot jest tak gęsty, że grunt nie przedostaje się na drugą stronę. To upewnia nas, że także farba nie przesiąknie. Całkowita izolacja podkładu od farby zabezpiecza przed nierównomiernym rozkładem kolorów – inaczej wygląda farba, która utrzymała się w całości na powierzchni podkładu a inaczej taka, której część przesiąkła.

 

Płótno Winsor & Newton

 

 

W informacji o podobraziu chińskim zawarto taką oto informację: „Powierzchnia podobrazia jest bardzo gładka co powoduje mniejsze zużycie farby.”

Jak wiadomo powierzchnia podobrazia powinna być szorstka aby zapewnić dobrą przyczepność farby.  Gładka powierzchnia utrudnia równomierne rozprowadzanie farby, która ślizga się po niej. Nałożenie słabej jakości gruntu utrudnia malowanie. Grunt Winsor & Newton jest szorstki, co ułatwia pracę pędzla.


Artystyczne media akrylowe Winsor&Newton. Wstęp.

Maj 27, 2010


Technika malarska a odpowiedni pędzel

Kwiecień 16, 2010

Technika malarska a odpowiedni pędzel.

Każda z technik malarskich wymaga doboru odpowiedniego narzędzia – w tym wypadku pędzla. Największe znaczenie w doborze pędzli ma rodzaj włosia z którego są one wykonane. Kształt i rozmiar jest dobierany indywidualnie, zależnie od konkretnej pracy i upodobań malującego.

Wyróżniamy pędzle z włosia:

- naturalnego:  szczecinowe, sobolowe, z włosia wiewiórki, kuny, kucyka, kozy, wielbłąda.
- syntetycznego: nylonowe (taklon) oraz poliestrowe
- mieszane: połączenie włosia naturalnego z syntetycznym

Winton Pędzle szczecinowe (popularne szczeciniaki) charakteryzują się jasnym, sztywnym, dosyć grubym włosiem nie wchłaniającym zbyt dobrze wody. Najczęściej stosowane są do malarstwa olejnego, akrylowego oraz do malowania temperą i farbą plakatową. Są odporne na rozpuszczalniki tj. terpentyna, benzyna ekstrakcyjna itp.

Artystyczne Pędzle sobolowe Winsor&Newton są miękkie, delikatne, dobrze chłonne. Idealnie nadają sie do do malowania wszelkimi farbami wodnymi tj. akrylowymi, temperowymi, plakatowymi, akwarelowymi, tuszami. Można je również stosować w technice olejnej jednak trzeba mieć na uwadze że rozpuszczalnik szybko zniszczy włosie. Takie samo zastosowanie mają pędzle z włosia kuny, kucyka oraz wielbłąda.

Pędzle z włosia wiewiórki Winsor&Newton to wyjątkowo miękkie, bardzo chłonne profesjonalne pędzle do malarstwa akwarelowego oraz do tuszu. Układane ręcznie włosie pędzla pozwala na jego bardzo precyzyjne prowadzenie. Podobnie zachowują się pędzle w włosia koziego.

University Pędzle syntetyczne najbardziej uniwersalny ze wszystkich rodzajów pędzli. Nadają sie do wszystkich technik malarskich. Włosie nylonowe i poliestrowe jest elastyczne ale jednocześnie dość sztywne co pozwala na używanie ich w malarstwie akrylowym, olejnym, akwarelowym itp. Cechują się wyjątkowa praktycznością i wytrzymałością.

Artisan Pędzle ze szczeciny nylonowej to pędzle przeznaczone do malarstwa farbami olejnymi wodo-rozcienczalnymi (artisan). Są rodzajem pośrednim pomiędzy szczeciną a klastycznym nylonem – włosie sztywnością przypomina szczecinę natomiast chłonność włókna jest taka sama jak w przypadku klastycznego nylonu.

Scepture Gold II Pędzle mieszane połączenie włosia naturalnego (sobolowego) z syntetycznym daje w efekcie pędzel o właściwościach pędzla sobolowego o trwałości pędzla syntetycznego. Są delikatne i elastyczne, pozwalając na bardzo precyzyjne malowanie. Świetnie nadają się do farb wodnych:  akryli, akwareli, tuszu, temper oraz farb olejnych na bazie wody.

Dobór odpowiedniego pędzla jest bardzo istotną kwestią. Wyżej przedstawione informacje na pewno ułatwią pracę zarówno profesjonalnym jak i początkującym artstom.


London Atelier of Representational Art poleca

Marzec 2, 2010

Londyńska szkoła plastyczna London Atelier od Representational Arts zaleca kursantom następujących materiałów:

Rysunek

Ołówki HB and 2B / Zaleca się  Staedtler Mars Technico 780C 2mm, Gumka chlebowa Winsor and Newton, Papier Canson i Roma.

Malarstwo : Paleta drewniana, Szpachelki metalowe

Farby olejne : Ivory Black, Cremnitz or Flake White, Yellow Ochre, Vermillion or Cadmium Red, Cobalt Blue, Alizarin Crimson. Bezwonny substytut terpentyny  (Winsor Newton ­ Sandor), Olej lniany, Pędzle szczeciniaki  filbert i płaskie w rozmiarach 2,4,6,8. Podobrazia zagruntowane.

Polecamy zakup wyżej wymienionych materiałów od producentów:

Michael Harding, Old Holland, C Roberson, Winsor and Newton


Techniki malarskie wg Michaela Hardinga cz I.

Luty 19, 2010

Michael Harding. Techniki malarskie cz I.

Uniwersalność farb olejnych

Farby olejnej nie wynaleziono z dnia na dzień. Przeciwnie – ewoluowała ona od XV wieku po dzień dzisiejszy. Początkowo malarze wiedzieli, że aby moc uzyskać bardziej płynną pracę używanej przez nich tempery dobrze jest dodać do niej nieco oleju orzechowego.  Stopniowo malarze włoscy jak  Antonello da Messina i flamandcy jak Jan Van Eyck zaczęli chętnie stosować ten dodatek ponieważ pozwalał im na stosowanie większej skali tonalnej i uzyskanie intensywniejszych barw.  W kolejnym stuleciu używano już częściej oleju lnianego zastępując nim uzyskiwane z jajek spoiwo.

Wczesna sława farb olejnych wśród artystów związana jest z jej  uniwersalnością zastosowań do wielu technik. Od XV wiecznego impasto Tycjana aż po delikatne przezroczyste plamy Goi. Farba olejna okazała się także trwałym materiałem, w którym dobra praca znajduje trwały efekt. Jeśli tylko zachowa się podstawowe zasady pracy otworzą się przed artystą szerokie możliwości bez niebezpieczeństwa poważnych błędów. Te zasady nie są zresztą bardzo ścisłe możemy znależć w przeszłości przykłady, kiedy artyści je naruszali a ich prace możemy do dziś podziwiać w dobrym stanie. Jeśli jednak zignorujemy je wszystkie grozi nam, że włąściwości fizyczne i chemiczne farb ulegną znacznym zmianom powodując zniszczenie choćby i świetnie namalowanego obrazu.

1. Wybór powierzchni do pomalowania.

Mówiąc o powierzchni mam na myśli dowolny materiał, na który nakładamy farbę olejną oraz grunt. Może to być kamień, metal, szkło czy papier – wszystkie te materiały używano z powodzeniem pod warunkiem odpowiedniego przygotowania.  Oczywiście od dawna najbardziej rozpowszechnione były drewno oraz płótno.  Już 500 lat temu używano jako podkładu niezbyt trwałego drewna topolowego (we Włoszech) oraz ciężkiej lecz długowiecznej dębiny (północna Europa). Wraz z rozkwitem epoki renesansu pojawiało się zapotrzebowanie na coraz większe prace, które często trafiały do coraz odleglejszych zakątków kontynentu. Drewno jako podkład stawało się coraz bardziej kłopotliwe i drogie.

Malowanie na tkaninie było od dawna wykorzystywane przy produkowaniu odzieży. Z czasem zaczęto coraz powszechniej stosować lniane płótno jako podkład malarski szczególnie w Wenecji a później w całej południowej Europie. Dopiero od XIX wieku bawełna jako tańsza i wytrzymalsza zaczęła wypierać len.XX wiek przyniósł rosnący niedobór a co za tym idzie wzrost cen sezonowanego, twardego drewna, który spowodował upowszechnienie wszelkiego rodzaju zamienników w postaci płyt pilśniowych.

Podkład malarski powinien spełniać następujące wymagania:

1. chłonność – powinna chłonąć niewielkie ilości  spoiwa

2.  porowatość – powierzchnia powinna mieć nierówności, które stanowią oparcie dla wyschniętego spoiwa

3.  stabilność – nie powinna podlegać większym ruchom po nałożeniu i wyschnięciu farby.

Metal, szkło oraz większość materiału kamiennego nie chłonie farb wcale. Z kolei drewno oraz podobrazia mają zarówno dobrą porowatość jak i wysoką chłonność, którą trzeba obniżać odpowiednimi zabiegami. Jeśli jednak są źle dobrane lub wykonane przez co zbyt mocno ściągają się lub marszczą warstwy farby rónież pomarszczą się lub spękają.

Przy wyborze podkładu dobrze jest kierować się jakością powierzchni na jakiej chcemy malować.  Zwykle w sprzedaży dostępne są niegruntowane płótno lniane w wielu rozmiarach i gatunkach. Innej powierzchni potrzebujemy do pełnego detali malarstwa portretowego a innej do techniki impasto w pracach o dużym formacie. Jeśli istnieje niebezpieczeństwo rozchwiania delikatnego podobrazia warto rozważyć malowanie na drewnie jednak ograniczeniem może być rozmiar dostępnych podkładów drewnianych lub z MDF.  Alternatywą jest sklejenie podkładu z kilku mniejszych kawałków drewna z wykorzystaniem wspierającej ramy umieszczonej z tyłu.

W następnej części zajmiemy się gruntowaniem powierzchni do pomalowania.


Michael Harding o pigmentach farb olejnych.

Luty 11, 2010

Pigmenty w artystycznych farbach olejnych.

Farbę olejną możemy rozpatrywać jako dwuskładnikowy materiał, gdzie olej jest klejem spajającym cząstki pigmentu. Pigment z kolei nadaje farbie pożądany kolor. Dlatego musi spełnić kilka istotnych warunków:

  • musi być dostatecznie odporny na światło (np. znacznie bardziej niż to wymagane w farbach budowlanych)
  • nie może być rozpuszczalny w terpentynie czy innych rozpuszczalnikach
  • musi mieć odpowiednie pH w stosunku do użytego z nim oleju aby zapewnić stabilność chemiczną farby (blaknięcie, zmiany koloru)
  • nie może w normalnych warunkach wchodzić w reakcje chemiczne z innymi pigmentami użytymi w palecie.

Wobec tego przy produkcji artystycznych farb olejnych dobór pigmentów pod kątem ich charakterystyki staje się kluczowy dla jakości farb.

Mówiąc ogólnie możemy podzielić pigmenty na dwie grupy : organiczne i nieorganiczne.

Pigmenty nieorganiczne.

Naturalne.

Ta grupa pigmentów nie jest wytwarzana z surowców roślinnych czy zwierzęcych. Część z nich pozyskiwana była z ziemi i skał ucieranych następnie na pył. Dziś, w nowoczesnym świecie możemy nadal ucierać minerały w moździerzu ale efekt nie będzie zachwycający. Taki pigment nie jest stabilny i zawiera wiele zanieczyszczeń, które nie pozostają bez wpływu na trwałość koloru.

Mówiąc szczerze jako artysta malarz miałem z  takimi pigmentami wiele problemów i staram się unikać ich jeśli to możliwe. Ale niektóre z nich nie mają żadnych zamienników – na przykład sienna naturalna czy zielona ziemia (terre verte). Szczególnie ten drugi pigment jest bardzo stabilny. Z kolei naturalna sienna zawiera wolne rodniki, które potencjalnie mogą reagować z innymi substancjami i wytrącać się w postaci osadu. Warto o tym pamiętać.

Wytwarzane.

Przez tysiące lat wytwarzając farbę starano się uzyskać stabilne pigmenty z wykorzystaniem procesów chemicznych prowadzących do uzyskania tych samych substancji jednak o wysokiej jednorodności. Dobrym przykładem może być węglan ołowiu, który występuje w przyrodzie ale od wieków wytwarzano go sztucznie aby uzyskać unikalną biel ołowiową. W rzeczywistości większość  „kolorów ziemi”  to mieszanki tlenku żelaza z solami magnezu czy manganu i współczesna technologia chemiczna pozwala na wytwarzanie tych związków w formie czystej i jednorodnej.

W miarę rozwoju wiedzy chemicznej kolejne związki metali znajdowały zastosowanie przy wytwarzaniu pigmentów.

Między 1780 a 1900 chemicy stopniowo odkrywali, że związki cynku, chromu, kobaltu, magnezu, tytanu i przede wszystkim kadmu mogą stanowić bazę do produkcji najmocniejszych i najtrwalszych pigmentów jakie współcześnie można znaleźć w palecie farb olejnych. Moim zdaniem produkowane pigmenty nieorganiczne są idealne do produkcji farb. Są tu oczywiście pewne wyjątki jak np chromiany ołowiu, których produkcję zarzucono ze względu na tendencję do ciemnienia w połączeniu z innymi pigmentami.

Pigmenty organiczne.

Pigmenty organiczne wytwarzane są z surowców pochodzenia roślinnego i zwierzęcego.  Możemy je – analogicznie do nieorganicznych – podzielić na takie, których pochodzenie jest naturalne oraz syntetyczne. Pierwsze z nich uzyskiwało się poprzez rozdrobnienie materiału roślinnego ( np idnygo, kraplak etc ).  Dziś ze względu na niestabilność uzyskanego pigmentu używa się ich tylko w wyjątkowych sutyacjach (np w pracach konserwatorskich).  Do dziś używa się już chyba tylko pigmentu uzyskiwanego ze zwierzęcych kości w kolorze Ivory Black.

Nieco inaczej rzecz ma się z syntetycznymi barwnikami organicznymi.  Pochodzenie tych pigmentów ma swój początek w przekształceniach węglowodorów, które w naturze następowały w roślinach poddanych temperaturze i ciśnieniu przez miliony lat i doprowadziły do powstania ropy naftowej. W XVIII wieku chemicy rozpoczęli eksperymenty ze smołą węglową by uzyskać z niej czerwone pigmenty. Jednak wyniki były niezadowalające – pigmenty okazały się nietrwałe, co widać na niektórych portretach Joshuy Reynoldsa. Przez wiek XIX powstawały kolejne farby oparte na pigmentach uzyskanych ze smoły węglowej jednak ich trwałość rzadko przekraczała 5 – 10 lat i aż do lat 30. XX wieku ich reputacja była bardzo niska. Dopiero dwadzieścia lat później uzyskano syntetycznie pigmenty : karmin ( Alizarin Crimson) oraz błękit i zieleń ftalową.

Wprowadzenie ujednoliconych testów odporności na światło przez American Society of Testing and Manufactures zbiegło się w czasie z dynamicznym rozwojem przemysłu syntetycznego w końcu lat 50.  Ostatnie pięćdziesiąt lat przyniosło dynamiczny rozwój technologii pozwalającej na uzyskiwanie wspaniałych barw, odpornych na działanie światła, o nazwach, których czasem nie sposób powtórzyć.

Paleta dostępnych kolorów nigdy nie była tak szeroka jak dziś. Produkując farby, które Chris Ofili nazwał „pięknie prawdziwymi” staram się wykorzystać wszystkie zdobycze nowoczesnej chemii. Nie zajmuję się kopiowaniem starych metod. Niestety niektórzy producenci starają się pozostać przy dotychczasowych technologiach, co odbywa się kosztem jakości.


Paleta kolorów. Wczoraj i dziś.

Luty 11, 2010

W uzupełnieniu tekstu o pigmentach w farbach olejnych warto przejrzeć paletę kolorów przygotowaną przez Michaela Hardinga. Znajduje się w niej którkie omówienie wszystkich kolorów farb olejnych dostępnych w jego palecie. Krótka charakterystyka obejmuje oznaczenie użytego pigmentu, orientacyją szybkość schnięcia, siłę krycia, odporność na światło, zawartość oleju oraz ewentualną toksyczność.

Zestawienie w języku angielskim.


Obserwuj

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.