Suche pastele – lekcja rysunku.

Zapraszamy na kolejną lekcję rysunku przygotowaną przez Andrzeja Grabowskiego przy współpracy z Akademią Wilanowską, Cukiernią Wilanowską i sklepem maluje.pl.

Zimowa aura niezbyt jeszcze sprzyja plenerowi, będziemy zatem malowali widok przez uchylone okno w cukierni, lekko przesłonięte firaną, przez którą widzimy tajemniczą wieżę barokowego pałacu w Wilanowie. Każdy z Państwa może uchylić okno w swoim domu i namalować to, co z niego zobaczy. A tylko od Was samych zależy, jaki klimat i nastrój osiągniecie, stwarzając taki obraz. W tej lekcji popracujemy z suchymi pastelami – łatwym w użyciu materiałem dla plastyków pozwalającym uzyskać ciekawe efekty.

Pastel to narzędzie rysunkowe w formie kolorowego sztyftu, kredki lub ołówka, służące do nanoszenia kolorowych pigmentów na podłoże. Suche pastele mają formę miękkiej i dość kruchej pałeczki utworzonej z pigmentu malarskiego z dodatkiem kredy, glinki lub gipsu i spoiwa. Dają kreskę miękką, łagodną, łatwo pylącą się i odpadającą od podłoża. Ich wyjątkową na tle innych materiałów cechą jest brak możliwości mieszania. Dlatego produkuje się je w bardzo szerokich paletach (niektóre firmy oferują nawet 240 odcieni).

Zasada początkowej pracy nad obrazem jest podobna w większości technik. Musimy właściwie zakomponować płaszczyznę poprzez wytyczenie osi pionowej i poziomej, a następnie określić wielkości poszczególnych elementów i ich perspektywę. Nie ma znaczenia, czy rysujemy, czy też malujemy cokolwiek z natury, zawsze obowiązuje ta sama zasada, o której napisałem powyżej.

Istota posługiwania się pastelami tkwi w ich ścieraniu i wcieraniu w szorstkawe podobrazie. Pastel zajmuje więc z punktu widzenia technicznego pośrednie miejsce między malowaniem a rysowaniem. W żadnej technice to przejście od rysunku do malowania nie przebiega tak niepostrzeżenie. Malowidła wykonane tą techniką mają swoisty, specyficzny wyraz. Wynika on z niewystępowania absorbującego światło spoiwa, względnie jego minimalnej ilości, jak również i z tego, że luźne warstwowe położenie farb nadaje malowidłu delikatny, lekki charakter. Właściwie wykonany pastel odznacza sie świeżością, powabem, jasnymi, delikatnymi, miękko przenikającymi się kolorami, brakiem połysku oraz czystą świetlistością powierzchni.

Techniki pastelu zaczęto używać już w pierwszej połowie XVII wieku we Włoszech, gdzie rozpowszechnił się portret pastelowy. Prawdziwą samodzielność osiągnęła w malarstwie portretowym w XVIII wieku. Pastel był techniką modną zwłaszcza we Francji, w XIX wieku rozwiniętą wspaniale przez Edgara Degasa – kwitło malarstwo portretowe i rodzajowe. W Polsce posługiwał się nią znakomicie Stanisław Wyspiański czy Leon Wyczółkowski. Malowanie pastelem wymaga od twórcy skupienia i ogromnej wrażliwości, ponieważ posługiwanie się delikatnymi kolorami oraz kruchym narzędziem tego wymaga. Pastele wcieramy w szorstki papier, rozmazując je palcami, aby tworzyć delikatne przejścia tonalne pomiędzy kolorami.

Kliknij aby obejrzeć film

Kliknij aby obejrzeć film

Kiedy nasza praca dobiegnie końca, pastel musimy tak jak każdą technikę utrwalić i zabezpieczyć. W tym celu używamy fiksatywy artystycznej. Kładziemy obraz na ziemi i delikatnie rozpylamy nad całą jego powierzchnią fiksatywę w odległości około 20-25 cm, stosując swobodny ruch pojemnika z fiksatywą.

materiał opublikowany na portalu kulturaviva.pl

About these ads

Jedna odpowiedź na „Suche pastele – lekcja rysunku.

  1. Artmur pisze:

    Fajnie opisana lekcja, będę częściej tu zaglądać.

Dodaj komentarz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

WordPress.com Logo

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Twitter picture

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

Follow

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.

%d bloggers like this: